เตรียมพบกับหนังสือการ์ตูนแมว ของนักเขียนการ์ตูนทั้ง 7 คน Limited Edition

ปก 4 แบบ ให้เลือกสะสม ออกแบบโดย Satita และ Mochikaka

เฉพาะฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1 [100 เล่มแรกเท่านั้น] แถมฟรี!!! พวงกุญแจ เหมียว เหมียว และ ที่คั่นหนังสือ 1 ชุด

-  ปกอาบด้าน / เนื้อกระดาษหนา 220 แกรม

-  จัดทำในรูปแบบ Handmade

-  พร้อมโปสการ์ด Size 4 x 6 inch

-  ภายในเล่มพบกับ บทความ และภาพประกอบ แมว แมว

-  Ver. นี้ ไม่มีจำหน่าย!

------------------

--- MEOW MEOW 2.4 & Postcard ---

--- ป้ายติดบนซองพลาสติกใส พร้อมระบุชื่อผู้รับที่ปกหลัง ---

--- ป้าย Label Meow Meow 2.4  ---

--- Postcard Meow Meow 2.4 ---

-- ด้านในของหนังสือ ---

--- ข้อความจากพี่ ss ที่เคยพูดถึง Meow Meow ไว้ ---

--- ภาพประกอบบทความ "มิตรแมว" ---

--- ภาพสเกต ---

---  AD. Meow Meow 1-2  ---

---------------

MEOW  MEOW  2.4

MEOW MEOW 2.4 ฉบับนี้น่าจะเรียกว่าเป็น "ฉบับทดลองทำ" (และทำขำๆ) มากกว่าจะเรียกว่า "ฉบับพิเศษ"

แรกเริ่มเคยตั้งใจอยากทำ MEOW MEOW ฉบับพิเศษ แบบชิลๆ ดูบ้างสักครั้ง

(และคิดจะตั้งชื่อว่า 2.5 แต่เนื่องจากความไม่สมบูรณ์ในเล่มนี้  เลยต้องเปลี่ยนเป็น 2.4 แทน)

แต่โอกาสก็ไม่ค่อยเอื้ออำนวยสักเท่าไหร่  ทำให้ต้องพับโปรเจคนี้ไว้เงียบๆ  พร้อมกับคิดในใจว่า....

"ฝากไว้ก่อนเถอะ"

จนเมื่อช่วงก่อนหน้านี้มีโอกาสที่จะได้ทำอีกครั้ง  แต่ด้วยความไม่พร้อมหลายๆ อย่าง 

ทำให้ต้องพับเก็บไว้อีกเหมือนเดิม  พร้อมกับคิดในใจเหมือนเดิมว่า....

"ฝากไว้ก่อนเถอะ"

แต่สุดท้ายก็ระงับอาการอยากทำไว้ไม่ไหว ยิ่งเมื่อได้ต้นฉบับบทความเรื่อง "มิตรแมว"  ที่ส่งมาอย่างรวดเร็ว เป็นโปรเจคที่ตั้งใจจะร่วมกันทำเพื่อให้กำลังใจกับน้องแมวตัวหนึ่ง

เลยถือโอกาสนี้ นำมาทำเป็น MEOW MEOW 2.4 พร้อมกันในวาระนี้ไปเลยละกัน (ก่อนที่จะหมดไฟ) :p

แต่ก็ยังหวังว่าคงจะได้ทำ ver. ฉบับสมบูรณ์....สักวัน

"ฝากไว้ก่อนเถอะ!!!"

--------------------

[ คลิกที่ภาพเพื่อขยาย ]

------------------

มิตรแมว

Story : Mulila   Illus : Satita

ฉันเคยเลี้ยงแมว 9 ชีวิต เปล่าหรอกแมวที่ฉันเลี้ยงอยู่ไม่ได้เป็นแมวเดนตาย แต่มันคือจำนวนแมวที่มากที่สุดที่ฉันเคยดื้อดึงจะเลี้ยงเอาไว้ นอกจากพวกมันจะไม่ได้เดนตายดายฮาร์ต ตรงข้ามมันกลับทยอยจากฉันไปทีละตัวๆ อย่างเงียบเชียบ และทิ้งระยะเวลายาวนานกว่าที่ฉันจะสามารถเอ่ยชื่อบรรดาแมวที่จากไปได้อีกครั้ง นั่นเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ฉันไม่เคยมีคำไว้อาลัยสำหรับแมวตัวใดๆ ที่จากไปเลย บทความนี้ของฉัน จึงเขียนขึ้นเพื่อแมวที่ยังอยู่

บทความนี้เกิดขึ้นมาจากการลองคิดเล่นๆ ว่า แท้จริงแล้ว คนเราสำคัญกับแมวนักหรือไง? ในเมื่อ...

แต่ไหนแต่ไร แมวที่ดูแค่รูปลักษณ์ก็รู้แล้วว่าเป็นสัตว์ตระกูลเดียวกับเสือ มีวิถีการดำรงชีวิตด้วยการล่าสัตว์กินเป็นอาหารตามลำพัง หิวก็กิน ง่วงก็นอน ไม่ได้เป็นสัตว์ที่ถนัดในการคบค้าสมาคมกับใคร กินเองได้ ถ่ายเองได้ เดินทางเองได้ แล้วจำเป็นอะไรที่มันจะต้องมีเพื่อน ดวงตาของพวกมันถูกออกแบบเพื่อใช้งานได้ดีในที่มืด เป็นสัตว์ที่หากินในตอนกลางคืน และหลบแดดนอนหลับในเวลากลางวัน แล้วมีเหตุผลอะไรที่มันจะต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ยอมหยีตาให้เหลือเป็นเส้นตรง เพื่อที่จะได้ใช้เวลาร่วมกันกับสิ่งมีชีวิตหนึ่ง ซึ่งตาไม่ไวแสง หากินตอนกลางคืนไม่ได้ถ้าแถวบ้านไม่มีตลาดโต้รุ่งหรือเซเว่นอีเลฟเว่น

เมื่อลองคิดทบทวนใคร่ครวญไปมา ทั้งในเรื่องของศักยภาพในการดำรงชีวิต สัญชาตญาณ ประสาทสัมผัส เทคนิคการสื่อสารของพวกมันแล้ว ฉันก็พบว่าคนเราโคตรเป็นส่วนเกินของพวกมันเลย ชนิดที่ว่า โลกนี้ไม่มีคนอาศัยอยู่เลยยังได้ พวกมันยังคงตายแต่ไม่ใช้ชีวิตลำบากหรอก

ทีนี้เมื่อคิดในทางที่กลับกันว่า แท้จริงแล้ว แมวสำคัญกับชีวิตคนเรานักหรือ?  เมื่อศึกษาข้อมูลฉันก็พบว่า…

ชาวอียิปต์น่าจะเป็นชนพวกแรกที่ผูกสัมพันธ์กับแมว เพราะเห็นในศักยภาพของการเป็นนักล่าที่เฉียบคมแม่นยำว่องไวในการจับหนูของมัน จนเมื่อ ค.ศ. 936 เจ้าชายไฮเวล เทอะ กูด แห่งเวลล์ ถึงขนาดบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับอัตราราคาของแมว ลูกแมวจะมีราคา 1 เพนน์ แมวโตแล้วจะมีราคา 2 เพนน์ แต่ถ้าทันทีที่มันสามารถจับหนูได้ ราคาของมันจะพุ่งทะยานถึง 4 เพนน์ นี่ขนาดยังไม่ได้บวกค่าฝีมือนะเนี่ย   

การเฝ้าตั้งหน้าตั้งตาทำเรื่องที่ไร้เหตุผลเช่น การจับหนูมากกว่าที่ตัวมันต้องการจะกินทั้งที่เป็นเรื่องธุระไม่ใช่ แบบไม่เคยสงสัยเลยว่าตูโง่ทำอะไรอยู่วะเนี่ย แต่การกำจัดหนูของพวกมัน ก็ช่วยให้ชาวอียิปต์หมดปัญหาเรื่องพืชผลเสียหาย และลดโรคระบาดที่มีพาหะเป็นหนูได้ด้วย จนชาวอียิปต์ยกย่องแมวในฐานะเทพีบาสเต็ด เทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์ นอกจากจะไม่มีการฆ่าแมวแล้ว เมื่อแมวที่เลี้ยงตายลง พวกเขายังทำมัมมี่และโกนคิ้วเพื่อไว้อาลัยอีกต่างหาก ซึ่งถือเป็นเกียรติภูมิสูงสุดที่คนเคยมอบให้กับแมว

เพื่อเป็นความสุขทางใจที่คิดว่าตัวเองได้ตอบแทนบุญคุณ  สรุปคำตอบว่า แมว เป็นสิ่งสำคัญต่อคนเราจริงๆ แต่ฉันว่าแมวมันคงไม่เก็ตหรอกว่า ซากพวกมันที่ถูกพันด้วยผ้าขาวถือเป็นการยกย่องยังไง แต่เรื่องราวพวกนั้นมันก็ได้ผ่านจนกลายเป็นตำนานพันปี

เพราะตอนนี้ แมวเป็นสัตว์ที่เคยชินกับที่สูง ต้นไม้ กำแพง หลังคา บางครั้งกลับพาตัวเองลงมาไม่ได้ เดือดร้อนตั้งแต่คนเลี้ยงไปยันหน่วยกู้ภัยที่ต้องช่วยเอาลงมาแบบทุลักทุเล ช่างเป็นภาพที่น่ารักน่าเอ็นดู น่าสงสาร สมเพศเวทนา บางทีก็เป็นภาระเหตุเพียงเพราะว่ามันลืมสัญชาตญาณ และคนก็ลืมว่าพวกมันมีสัญชาตญาณ เลยสรุปเอาเองว่าพวกมันรนหาที่  แมวถูกมองว่าช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ จำเป็นต้องพึ่งพาอาศัยคนเลี้ยง หาข้าว หาน้ำ เกาคอ เกาคาง แต่ฉันว่าพวกมันก็แค่เคยชินจนหลงลืมสัญชาตญาณไป คงเหมือนกับคนที่ไม่ได้ขี่จักรยานนานๆ เท่านั้น

แต่ในเมื่อแมวไม่ต้องการเพื่อน ไม่จำเป็นต้องจับหนูมากกว่าที่กิน มีศักยภาพมากมายเหลือเฟือถึงขนาดนี้ และคนก็ไม่ได้มีความจำเป็นสำหรับมัน เหตุผลของการอยู่ร่วมกันในทุกวันนี้ ไม่น่าจะมีอะไรนอกจาก พวกมันยกฐานะให้เราเป็น มิตรแมว  เป็นมิตรที่มันยอมลดตัวลงมาคลุกคลีด้วยอย่างใกล้ชิด ยอมเปลี่ยนแปลงจังหวะตารางเวลาชีวิต ยอมทิ้งสัญชาตญาณ ยอมเป็นเบ๊จับหนูให้ แลกกับอาหารแมวที่ไม่แน่ใจว่าอร่อย ยอมให้กับสิ่งมีชีวิตที่สุดแสนจะกระจอกงอกง่อยสุดๆ เมื่ออยู่ในโลกของพวกมัน

ด้วยตัวเลขเฉลี่ยของวงจรชีวิตแมวประมาณ 14-20 ปี บางคนบอกว่าถ้าเลี้ยงดูดีๆ ก็หง่อมได้ถึง 30 ปีแน่ะ แต่ในฐานะมิตรแมวคนหนึ่งฉันรู้ว่า พวกมันมักมีอายุสั้นกว่านั้นมาก อายุที่สั้นของแมว น่าจะเป็นของขวัญมีค่าที่ธรรมชาติสร้างสรรค์ให้เพราะทำให้พวกมันมีความสุขอยู่กับ มิตรแมว อย่างเราจนตลอดชีวิต  และแม้ มิตรแมว บางคนดันไม่ได้ทำตัวเป็นมิตรอีกต่อไป อย่างดีพวกมันก็คงเศร้าใจไม่นาน ช่างตรงข้ามกับเราที่พวกมันเลือกเป็น มิตรแมว มากนัก

เพราะการได้รู้จักกับมัน  เหมือนระเบิดเวลาที่ถูกตั้งไปสู่คืนวันที่แสนหดหู่ โดยเฉพาะเมื่อเราดันเผลอก้าวข้ามเส้นเขตแดนของคำว่า มิตรแมว ที่มีแค่ความนับถือ ศรัทธา ให้เกียรติกันและกันไป ปล่อยใจให้เสน่หา รัก ผูกพัน หวงแหน เป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ณ วาระที่ระเบิดชื่อว่า มิตรแมว ทำงาน อานุภาพของมัน ทำลายความมีชีวิตชีวาทำลายหัวจิตหัวใจ ซะจนเรารู้สึกเข็ดที่จะเป็นมิตรแมวครั้งใหม่ ให้กับแมวตัวไหนได้อีก

..................

- แรกเริ่มบทความนี้คาดว่าจะถูกบรรจุอยู่ในการ์ตูนรวมเล่มเพื่อส่งกำลังใจให้ แพนด้า แต่ได้ถูกยกเลิกไป  เพื่อไม่ให้น้ำใจครั้งนี้สูญเปล่า Satita จึงเปิดพื้นที่นี้เพื่อให้ฉันได้แสดงน้ำใจในครั้งนี้ / Mulila

- เป็นกำลังใจให้แมวทุกตัวที่กำลังไม่สบายอยู่ (และเป็นกำลังใจให้เจ้าของแมวทุกท่านด้วย) /Satita